Ik moet een jaar of 14 geweest zijn, toen ik van ons vader met zijn auto op een verlaten landweggetje mocht rijden. Maar ik weet niet meer dewelke het was. Ik denk die Ford Escort, maar het kan evenzeer die Citroen geweest zijn.

Ik herrinner me nog dat ik geen problemen had met schakelen en zo, en dat het redelijk vlot ging.

Ik moet ook wel zeggen dat ik stomverwonderd was die dag dat ik met onze pa zijne auto mocht bollen....Dat was iets wat taboe was, normaal gezien.

Maar in ieder geval - daar is het mee begonnen..........

Onze Citroen was een lelijke okergele, die Escort nog een lelijkere lichtbruine.

Ja, onze pa en zijne smaak van kleuren.......

De auto van de rijschool : een (blauwe) Simca 1501

Ik was toen 18, had just een lief opgescharreld (een lelijke, bleek achteraf toen ik nuchter was), en wie was de rijinstructeur ?  Haar broer....

Op een fluitje van een cent erdoor, natuurlijk.

Daarna heb ik het maar rap afgemaakt......

Ons moeder had een (rood - zoals op de foto) Fiatje 500 gekregen, en dat had toch al de gezegende leeftijd van een jaar of 5 toen ik ermee mocht rijden.

Ik moest er niet van hebben van dat mormel.  (Alhoewel ik er nu graag eentje zou willen kopen uit nostalgie).

Na twee jaar ermee rijden en  1 kleine botsing later, heeft de motor zijn geest gegeven (ontploft). Het zal weer aan mij gelegen hebben, 'want ik was veel te wild'.....

Dan kreeg ze een Fiat 126, van een lelijke paarsbruine kleur. Ook zo'n mormel waar ik niet graag mee reed.  Ik weet niet meer wat daar mee gebeurd is, maar die heb ik toch zeker niet kapot gedaan !!!!

Maar ze heeft em niet lang gehad, dat weet ik nog.

Ons moeder had intussen een VW Polo, van de eerste generatie.  Toch al iets groter en beter dan die Fiat mormels.

In 1979 heb ik deze auto als huwelijkskado meegekregen. Dit was dus eigenlijk mijn eerste eigen autootje.

Heeft een paar keer gebotst hier en daar - is uiteindelijk door mijn broer volledig in de prak gereden in 1982.

Intussen had ons vader een Moskvitch 412 gekocht. Een lelijke gele.  Man, dat was een tank. 3 mm staalplaat. En binnenin, allemaal meterkes en lichtjes.

Nadeel was wel, als je naar links ging, alle meterkes ook naar links, ging je naar rechts, de meterkes ook. Hij heeft die weggedaan van miserie, denk ik, maar dat ding reed wel heel goed...

Eindelijk tot de jaren van verstand gekomen, kocht ons vader na de vorige miserie een Ford Consul Coupe : een donkergroene.

Ik heb er een paar keer mogen mee rijden, en ik moet zeggen, ja, het begon er op te trekken. Dat ding reed zalig........Niet veel luxe, maar toch zalig.....

Intussen zijn er zo nog 2 Nissan 280C gepasseerd.  Een grijze en een bruine, zoals op deze foto.

Ik denk dat ons vader om fiskale redenen zoveel van auto wisselde...

Ik heb een paar keer met deze bak kunnen rijden, en dat was voor zijn tijd een ferm luxemachine hoor. Vooral als je zelf niet de eigenaar zijt.

Hij had wel 1 nadeel : zijn ver uitstekend achterste maakte bepaalde ondergrondse parkings niet zo toegankelijk zonder de grond te raken......

Ik heb 3 Ford Fiesta's gekocht na mekaar, die om fiskale redenen op geregelde tijdstippen werden vervangen.

De eerste was een goeie, daar hebben we weinig last mee gehad. De tweede was een hoop rommel, ook al was het een S versie zoals op de foto. De derde was terug rommel.  Na die ontgoochelingen heb ik lange tijd gene Ford meer gekocht.

Ons madam moest intussen ook een auto hebben. We hebben twee Datsuns 1200 gekocht, elk voor 10.000 BEF (250 euro).

Met die twee auto's hebben we drie jaar gereden.

Dat bakske reed nogal fors, voor een 1200 toch, want er stak een ietwat opgefokte motor in....

Maar de roest he....

We waren er toch wreed kontent van.

De volgende auto voor madam was deze Volvo 480 ES. Eikes, het was wel een rooie, gekocht van ons vader.

Ze was er heel kontent mee, tot ze ontdekte dat ge met dat ding geen boodschappen kunt doen wegens geen koffer, en dat deuren nogal wispelturig in andere auto's knallen door de wind.....

Dus, weg ermee....

Mijn beste aankoop ooit : een Nissan Sunny 1.7DX. Onverslijtbaar. Op de kop getikt door een echtscheiding voor een zacht prijske. Nooit problemen mee gehad.

Weggedaan op 235.000 km, omdat ik een firmawagen kreeg.

De wagen heeft nog een 60.000 km gereden - uiteindelijk is ook hier de motor ontploft wegens slecht gebruik bij koud rijden.....

2. Eigen Voertuigen

Als eerste firmawagen kan dat tellen, nietwaar. Een Audi A6 - 2.5 TDI.

Spijtig genoeg was het een tijdelijke auto, in afwachting van de wagen die ik besteld had.

Ik herrinner me nog de ingewikkelde startcode om dat ding in gang te krijgen : (echt waar).

3x op de rem duwen, dan op het knopje van de linker raam, dan pas kon je starten...

plezant was anders.

Passat : de firmawagen bij uitstek. Ik heb er 3 gehad.  1 (model 1996) en 2 (model 2001) Allemaal dikke rommel, maar dan ook echte rommel - de derde (die break) van het laatste model, ging iets beter, maar ik moet dus niet van VW hebben.  En olie zuipen ! Niet te doen. Bij VW vonden ze dat niet meer dan normaal....

Ik snap echt niet waarom ze die bazaar als leasewagen geven. Blij dat ik er vanaf ben.

Peugeot 406 Break : de beste van al mijn leasewagens tot nu toe. Het was ook een witte, met vele opties.

Spijtig van de garages die op niet veel trokken. Ik heb hem 2.5 jaar gehad, dan moest hij weg wegens 150.000 km.

Tussendoor nog efkes 2 Volvo's gehad, een S40 en een V40.

Ja het was crisis en we mochten geen auto's meer bestellen. Deze stonden op de parking....

Volvo was niet echt mijn ding, en vermits ik wat aan het sukkelen was met mijn rug, werdt ervoor gezorgd dat ik een 'buske' kreeg, om gemakkelijker in te stappen.

Ik had toen de beschikking over deze Opel Zafira.

Maar dat is precies een bompa bak. Dus weer niks naar mijn goesting.

Men zag dat ik ongelukkig was met de Zafira, en op de parking kwam ook ineens een bijna nieuwe Ford Mondeo Clipper te staan.

Goede relaties bij de dame van autobeheer zorgden ervoor dat deze Mondeo in mijn bezit kwam.

Buiten een paar keer in panne staan (injectoren) en wat accidenten, 3x zijn ze tegen mij gereden, 1x heeft mijn zoon er een bluts in gereden heeft hij zijn 150.000 km uitgedaan op 3 jaar.

Ik reed er graag mee, maar het was tijd dat hij weg was, was de roest van de slechte herstellingen was er aan het doorkomen.

Noodgedwongen nog eens van bedrijf veranderd, en toen kreeg ik 6 maand Passat nr 3 van hierboven te berijden...Bovendien begon de crisis zowat, en werden de budgetten wat geminderd.

Maar er kon nog genoeg af voor deze Focus Clipper Titanium.

Het had eigenlijk terug een Mondeo moeten zijn, maar helaas waren de budgetten teruggeschroefd.

Dan liever een Focus met veel power dan een Mondeo Econetic.

Ook full option weeral.  Ik heb er wel niet lang plezier van beleefd.

Vorige firmawagen : Kia C'eed Sportwagon. Alweer een knalwitte.  Ik heb deze genomen omdat hij op 6 weken leverbaar was,  en omdat er 7 jaar garantie op is.

Plus, we hebben er prive ook zo ene, dus in de garage worden we goed verzorgd.

Het ding rijdt zalig, en is voorzien van vele opties, en kost eigenlijk niet zoveel.

Helaas , bij het verlaten van het werk, heb ik hem moeten acjterlaten in een prima konditie. Spijtig eigenlijk.

Alfa 156 :

je reinste rommel, en een gevaar op de baan.

Mazda 323 :

Auto van de zoon van de baas. Maar ik moest nogal veel km rijden, en deze optie was goedkoper dan mij een vergoeding te betalen.

Dus ik heb al wel wat met verschillende auto's rondgereden , nietwaar. en dan tel ik de huurwagens in het buitenland niet eens mee (Ford Taurus en Oldsmobile in de US, Opel op Madeira, Citroen op Jersey etc...

Maar top of the bill was den deze - een kado van mijn dochter.....